තුරුණු ගස් වැල් අතිනත වෙලා
අලුත් මල් පුබුදන්න සැරසේ
හාදුවක් විඳ ගන්න රිසිසේ
වසන්තෙට ඉඩ දෙන්න මැණිකේ
අමාවක පෝය දා වාගේ
අමනාපයෙන් ඉන්නෙපා මැණිකේ...

හීන් රන්වන් ළදලු පැද්දිලා
හුරතලයෙන් බලා හිනැහේ
උන්ගෙ ඉඟි බිඟි පාන රහසේ
ඉරිසියා හිතෙනවද මැණිකේ...
ඉස්සරම අපි දෙන්න වාගේ
උන් තාම ඒ තරුණ වයසේ....

මහ ගෙදර යට අහස ඔරවලා
විදුලියෙන් දැවුන හැම දවසේ
නුඹ හැලුව කඳුළු කැට වැස්සේ
අපි තෙමුන අමතකද මැණිකේ
නුඹත් අද ඒ අහස වාගේ
ඔරවන්නෙපා මාගේ මැණිකේ ....

අවාරේ අසනි වැස්සෙන් මිදී
ඉපනැලි නොවී ගිම්හානයේ
තනන්ට උන්ගේම ලෝකේ
වසන්තය අරන් එමු මැණිකේ...
විස පිරුණු රුදුරු වන වදුලේ
පිපෙන මල් රකිමු අපි මැණිකේ...

දෙව්රංගි

දෙව්රංගි@එළකිරි.කොම්@2014